Sunday, 27 September, 2020

Ο Κοτζιάς «έδωσε» ηγετικό στέλεχος των 53 για το Μακεδονικό

Ο Νίκος Κοτζιάς, με μακροσκελές άρθρο στη σελίδα του στο Facebook, αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι ηγετικό στέλεχος των «53» του ΣΥΡΙΖΑ

τον κατηγόρησε για «μαξιμαλισμό», υποστηρίζοντας ότι η τότε ΦΥΡΟΜ (ΠΓΔΜ) δεν χρειαζόταν να αλλάξει όνομα, δηλαδή α παραμείνει «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και ζήτησε να μην γίνουν αλλαγές στο Σύνταγμά της.
Προσθέτει ότι στελέχη του ίδιου χώρου τον κατηγόρησαν, επίσης, για εθνικισμό και μεγαλοϊδεατισμό, κατά τις διαπραγματεύσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών, υποστηρίζοντας ότι η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν προϊόν επιβολής του ελληνικού ακραίου εθνικισμού και σωβινισμού.
Στη συνέχεια ο πρώην υπουργός Εξωτερικών εξηγεί τις ενστάσεις του σχετικά με τις συμφωνίες ΑΟΖ της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
H ανάρτηση του Νίκου Κοτζιά
Με σειρά άρθρων έκανα κριτική στην εξωτερική πολιτική της ΝΔ, ιδιαίτερα ως προς τις ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο.
Για κάποιο λόγο που εκείνοι γνωρίζουν, σειρά στελεχών των 53 και των νέο-σημιτικών του Σύριζα ένιωσαν αυτή η κριτική στη ΝΔ να τους αφορά.
Μου επιτέθηκαν δε, με σφοδρότητα όχι τόσο στις απόψεις μου, όσο σε μένα προσωπικά.
Και ασφαλώς απάντησα και θα απαντώ όταν χρειάζεται σε όσους υπερασπίζονται τον Μητσοτακισμό.
Τα ίδια έκαναν πολλοί από αυτούς και το 1989, όταν τάχθηκα πρώτος ενάντια στην συγκυβέρνηση αριστεράς –πατέρα Μητσοτάκη, το «βρώμικο ‘89» όπως ονομάσαμε, μαζί με τον Λευτέρη τον Παπαδόπουλο, αυτή την ανιστόρητη συνεργασία αριστερών και δεξιού νεοφιλελευθερισμού.
Στα άρθρα απαντήσεις μου δεν έκανα κανέναν προσωπικό χαρακτηρισμό.
Εκείνο που κάνω, είναι να αξιολογώ και χαρακτηρίζω πολιτικές και να μιλώ για γεγονότα.
Παρέθεσα στοιχεία από τις ίδιες τις συμφωνίες καθώς και το Διεθνές Δίκαιο.
Υπέβαλα ερωτήματα. Σαφή και ευγενικά.
Από το περιεχόμενο των κειμένων μου δεν προκύπτει κάποια δικαιολογία για τις προσωπικές επιθέσεις, όπως γίνεται τις τελευταίες εβδομάδες σε σειρά άρθρων, ιδιαίτερα στην Εφημερίδα των Συντακτών και στις αναρτήσεις ορισμένων στελεχών των 53 και των νέο-σημιτικών.
Η αριστερά έχει ανάγκη διαλόγου επί της ουσίας και των γεγονότων και όχι προσωπικών χαρακτηρισμών προκειμένου κάποιοι να την υποτάξουν στον «μητσοτακισμό».
Πέρα από τις προσωπικές επιθέσεις, στη σειρά αυτών των κειμένων αναφέρονται και δύο επιχειρήματα.
Το πρώτο είναι ότι είμαι μαξιμαλιστής.
Ότι δεν κατάλαβα το νόημα και το πνεύμα της Συμφωνίας των Πρεσπών!
Σύμφωνα, μάλιστα, με ορισμένους από τους λεγόμενους 53 η συμφωνία είναι δημιούργημα της δικής τους πολιτικής και μόνο.
Κατά τους νεοσημιτικούς, επιπλέον, στερέωσε μόνο χάρη σε αυτούς.
Η αλήθεια είναι ότι αφού ωρίμασε η Συμφωνία των Πρεσπών, οι «53», στήριξαν τη συμφωνία.
Το ίδιο έκανε βουλευτής προερχόμενος από το ΚΙΝΑΛ.
Σημειώνω, τέλος, ότι οι νεοσημιτικοί, εμφανίστηκαν μόλις 8 μήνες αφού είχε υπογραφεί η Συμφωνία των Πρεσπών.
Αφού είχε τελειώσει το μεγάλο κύμα απειλών και ύβρεων.
Ως προς τις Πρέσπες, η προαναφερθείσα «συμμαχία», με «υποχρεώνει» να σημειώσω τα εξής:
Α) Υπάρχει στη Συμφωνία των Πρεσπών μία (όχι παραπάνω) φράση ή έστω μία λέξη που να είναι προϊόν δικής τους συμβολής; Όχι. Ούτε μία! Ουδέποτε συνέφεραν οτιδήποτε στην διαμόρφωση και διαπραγμάτευση της Συμφωνίας.
Β) Υπήρχε στις τρεις ομάδες που έκαναν τη διαπραγμάτευση (την πολιτική, την διπλωματική και την υπηρεσιακή) έστω και ένα πρόσωπο που να έχει σχέση μαζί τους και με τις απόψεις τους; Ούτε ένας.
Και οι λεγόμενοι 53 και οι νέο-σημιτικοί, ήταν παντελώς αμέτοχοι της συγγραφής και της διαπραγμάτευσης της Συμφωνίας. Λογικό θα έλεγα. Αλλά αυτό απαιτεί και λίγο παραπάνω σεμνότητα όταν παριστάνουν τους φορείς «του πνεύματος των Πρεσπών» που εγώ «δεν κατάλαβα». Οι αμέτοχοι οφείλουν να συμμετέχουν της σεμνότητας.
Γ) Όταν έγιναν επιθέσεις σε βάρος μου από τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ εξαιτίας της Συμφωνίας των Πρεσπών, υπήρξε υπουργός τους που να με υπερασπίστηκε; Όχι.
Μάλιστα στο υπουργικό συμβούλιο ηγετικό στέλεχός τους δήλωσε ότι «του αρέσουν οι απόψεις του εν λόγω και έχει εξαιρετική συνεργασία μαζί του».
Δ) Όταν ο νυν υπουργός εξωτερικών και η ηγεσία του ΥΠΕΞ έκαναν το 2019 ολομέτωπη επίθεση στην διπλωματική ομάδα που έκανε τα ΜΟΕ με τα Σκόπια και τις διαπραγματεύσεις για τις Πρέσπες και τους ξήλωνε από τις θέσεις τους υπήρξε έστω και μια στιγμή που να τους υπερασπιστήκαν κάποιοι από τους προαναφερθέντες; Όχι. Τους ήταν παντελώς αδιάφοροι οι άνθρωποι που συνέβαλαν στη Συμφωνία των Πρεσπών.
Λογικό, ονειρευόντουσαν έναν μεταφυσικό καταμερισμό: η ύβρης για εμάς και η δόξα για εκείνους.
Ε) Όταν προσπαθούσαν να με εκβιάσουν και απειλούσαν τη ζωή τη δική μου και της οικογένειάς μου, υπήρξε έστω και ένας από αυτούς που σήμερα λένε ότι τάχατες με υπερασπίστηκαν «με νύχια και με δόντια» που να σήκωσαν το τηλέφωνο να μου πουν έναν καλό λόγο αλληλεγγύης ή να έστειλαν ένα μήνυμα συμπαράστασης; Όχι. Ασφαλώς δικαίωμά τους. Αλλά να μην ψεύδονται εκ των υστέρων.
Στ) Όταν στο Υπουργικό Συμβούλιο συζητούσαμε το σχέδιο Συμφωνίας που είχα γράψει και είχα καταθέσει σε αυτό προς ανάγνωση και παρατηρήσεις, δύο διαφώνησαν. Ο μεν ένας δεν ήρθε διότι δεν ήθελε τον όρο «Μακεδονία». Ο άλλος, ηγετικό στέλεχος των 53, δεν «επιθυμούσε» να διεκδικήσουμε σύνθετη ονομασία, όπως μία με τον όρο «Βόρεια».
Αφού χαιρέτησε θετικά που θα γινόταν συμφωνία, διότι όπως σωστά διαπίστωσε θα είναι «Game Changer» (θα αλλάξει το παιχνίδι) με κατηγόρησε για μαξιμαλισμό.
Υποστήριξε ότι δεν χρειάζεται να αλλάξει ονομασία η τότε ΦΥΡΟΜ (να παραμείνει, δηλαδή, «Δημοκρατία της Μακεδονίας») και κατά συνέπεια να μην ζητάω αλλαγές στο Σύνταγμά της. Η κατηγορία, λοιπόν, του μαξιμαλισμού με αφορμή τις ΑΟΖ δεν είναι καινούργια. Χρησιμοποιήθηκε και για τις Πρέσπες.
Η) Ας μην ξεχνάμε ότι στελέχη του ίδιου χώρου με κατηγόρησαν, επίσης, για εθνικισμό και μεγαλοϊδεατισμό κατά τις διαπραγματεύσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Μάλιστα, ο Α. Ηρακλείδης υποστήριξε στην Αυγή, ότι η Συμφωνία είναι προϊόν επιβολής του ελληνικού ακραίου εθνικισμού και σωβινισμού από μένα.
Κατά συνέπεια η σημερινή κατηγορία του εθνικισμού, χωρίς ποτέ να ορίζεται, και του μαξιμαλισμού, είναι συνέχεια “απόψεων στελεχών τους και όταν πάλευα για την Συμφωνία των Πρεσπών”.
Ας μη ξεχνάμε, ότι αρκετοί που καταδικάζουν τον πατριωτισμό της ελληνικής αριστεράς, στο όνομα του «αντιεθνικισμού», δείχνουν πλήρη κατανόηση στον σοβινισμό της Τουρκίας.
Τους είχε εξάλλου προλάβει ο Τσαβούσογλου που είχε πει ότι «ο Τσίπρας και ο Κοτζιάς ήταν εθνικιστές σε αντίθεση με τον Μητσοτάκη».
Με το ίδιο επιχείρημα που αντιμετώπισαν την Συμφωνία των Πρεσπών, του μαξιμαλισμού και κάποιοι του εθνικισμού, αντιμετώπισαν σήμερα κάθε κριτική στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη και την εξωτερική της πολιτική, ιδιαίτερα για τις ΑΟΖ.
Ας δούμε, λοιπόν, αντί τις ύβρεις τους, τα ερωτήματα που αφήνουν αναπάντητα ή «απαντούν» χωρίς να εξηγούν:
Το πρώτο ερώτημα που τους έθεσα, ήταν εάν θεωρούν ορθό στη Συμφωνία για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο να μην υπάρχουν «σημεία βάσης».
Από ότι φαίνεται αναζητούν προς το παρόν να βρουν τι είναι αυτά τα «σημεία». Περιμένω υπομονετικά ακόμα απάντηση.
Το δεύτερο ερώτημα ήταν αν μπορεί και πρέπει η Ελλάδα να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της στην ΝΑ Κρήτη αφού κλείσει κόλπους και χαράξει γραμμές βάσης, ή αν παραιτείται από αυτά τα δικαιώματα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης;
Ας το διατυπώσω διαφορετικά, αυτά που δικαιούμαστε άνευ αμφιβολίας από το διεθνές δίκαιο, τα υλοποιούμε ή όχι; Διαβάστε περισσότερα εδώ

Μοιραστείτε με τους φίλους σας
Μοιράσου με τους φίλους σου